از ما می‌پرسند

پاسخ به پرسش‌هایی متداول در مورد شغل دریانوردی

به دنبال مطلبی که با عنوان «سیزده سوءتفاهم درباره‌ی کشتی و کشتیرانی» در همین وبلاگ نوشتم و آن یکی که با عنوان «چرا نباید دریانورد شویم» در وبلاگ قدیمی‌ام نوشته بودم و اینجا بازنشر دادم، این بار می‌خواهم به تعدادی از پرسش‌هایی که بسیار می‌پرسند پاسخ دهم.

در هر نوبت مأموریت، چه میزان از خانه دورید؟

پاسخ کوتاه: چهار تا نه ماه

پاسخ بلند: هر نوبت مأموریت ممکن است چهار یا شش یا نه ماهه باشد که با توجه به خواست دریانورد یا ملاحظات تأمین نیرو در شرکت، می‌تواند تمدید شود یا کاهش یابد. در این میان، اگر کشتی به ایران بازگردد، معمولاً با درخواست مرخصی‌های یکی دو روزه‌ی دریانوردان شاغل در رده‌های پایین‌تر موافقت می‌شود.

 ماهی هم می‌گیرید؟

پاسخ کوتاه: معمولاً نه.

پاسخ بلند: برای تأمین غذای کشتی نیازی به این کار نیست، امّا اگر کشتی در لنگرگاهی به انتظار ایستاده باشد و قوانین محلی مانع این نشوند، می‌توان به صورت تفریحی کلاه مکزیکی به سر کرده و قلابی به آب انداخت.

شخصاً از این تفریح بدم می‌آید و حتّی حاضر نیستم به تماشا بنشینم.

در کشتی غذا چه می‌خورید؟

پاسخ کوتاه: همان‌ها که شما می‌خورید.

پاسخ بلند: استفاده از هر نوع وسیله‌ای که شعله‌ی باز و بدون حفاظ داشته باشد، ممنوع است. بر این اساس، استفاده از اجاق گاز نیز ممنوع است. امّا به لطف اجاق‌های برقی، طبخ غذا به همان منوال که در خشکی و در خانه‌های شما معمول است، روی کشتی نیز امکان‌پذیر است. خارجی‌ها به آن اجاق‌های برقی می‌گویند هات‌پلیت.

زندگی دریانوردی ـ غذای کشتی
سوپ بزن 🙂

 آیا کشتی‌ها حرکت هم می‌کنند؟

پاسخ کوتاه: بله

پاسخ بلند: بله

(باور کنید یا نکنید، این سؤال را از ما می‌پرسند و ما هم همین پاسخ را می‌دهیم.)

 آیا به کشورهای دیگر هم می‌روید؟

پاسخ کوتاه: بله

پاسخ بلند: کشتی‌های تجاری، در هر یک از بندرهای تجاری دنیا که لازم باشد و منع سیاسی و نظامی وجود نداشته باشد تردد می‌کنند و بر اساس سنتی نانوشته، دریانوردان می‌توانند در بندرهای محل توقف کشتی‌هایشان، به گردش روند و تنی بیاسایند. این سنت نانوشته البته خلل‌ناپذیر نیست. هستند دولت‌هایی که برای اتباع برخی از کشورها محدودیت‌هایی وضع کنند.

 یک سفر دریایی چقدر طول می‌کشد؟

پاسخ کوتاه: چیزی بین یک روز تا یک ماه

پاسخ بلند: طبیعتاً پاسخ این سؤال به مبدأ و مقصد حرکت بستگی دارد. با یک کشتی باری معمولی، می‌توان در نصف روز به دوبی رسید. با همان کشتی مسافت بین بندرعباس و ابتدای کانال سوئز دو هفته‌ای طی می‌شود و کشتی‌ای که از ایران رهسپار کانادا می‌شود، ممکن است بین سی تا چهل روز در راه باشد.

 چقدر حقوق می‌‌گیرید؟

پاسخ کوتاه: بد نیست.

پاسخ بلند: خدا را شکر، آب‌باریکه‌ای است که می‌آید و می‌رود. شما چطور؟ راضی‌اید ان‌شاءالله؟

وسایل برقی چگونه کار می‌کنند؟

پاسخ کوتاه: با برق

پاسخ بلند: سه یا چهار ژنراتور بار تولید برق کشتی را به دوش می‌کشند که اغلب برای تأمین برق جاری کشتی، یک یا دو تای آن‌ها کفایت می‌کنند و باقی، محض اطمینان، آماده به خدمت نگاه داشته می‌شوند. خارجی‌ها به آن ژنراتورهای اضافی می‌گویند استندبای.

ژنراتورها برق سه فاز ۴۴۰ ولت، با فرکانس ۶۰ هرتز تولید می‌کنند که برای مصرف خانگی پرسنل، به برق تک‌فاز ۲۲۰ ولت تبدیل می‌شود. فرکانس ۶۰ هرتزی البته دردسرساز است، از جمله آن که عمر مفید وسایل برقی‌ای که برای استفاده از فرکانس ۵۰ هرتز بهینه شده‌اند را کاهش می‌دهد.

ژنراتور کشتی
سه ژنراتور کشتی، در آن انتهای عکس

آب کشتی چطور تأمین می‌شود؟

پاسخ کوتاه: آن را می‌سازد.

پاسخ بلند: آنچه دورتادور کشتی فراوان است، آب دریاست که کافی‌ست تقطیر شده و املاحی به آن اضافه گردد تا قابل آشامیدن شود. محدودیت‌هایی هم هست. بیشتر کشتی‌ها فقط در حال حرکت می‌توانند آب شیرین تولید کنند و شیرین‌سازی آب در نواحی نزدیک ساحل به خاطر آلودگی‌های آن به صلاح نیست. از این رو کشتی‌ها ممکن است به جای تولید آب، آن را خریداری کنند. در این باره بعدها بیشتر خواهم نوشت.

 کشتی چقدر سرعت دارد؟

پاسخ کوتاه: چیزی حدود ۳۰ کیلومتر بر ساعت

پاسخ بلند: یک کشتی باری معمولی، چیزی بین ۱۳ تا ۱۷ گره دریایی سرعت دارد. کشتی‌های باری کانتینربر عموماً سرعت تردد بالاتری دارند که به ۲۴ گره دریایی هم می‌رسد. اعدادی که عرض شد، در مقیاس آشنای متریک، به‌ترتیب معادل ۲۴، ۳۱ و ۴۵ کیلومتر بر ساعت هستند.

شب‌ها کجا می‌خوابید؟

پاسخ کوتاه: روی تخت

پاسخ بلند: هر دریانورد شاغل در یک کشتی تجاری، یک کابین انفرادی در اختیار دارد که مجهز به یک تخت‌خواب، یک کاناپه، یک میز تحریر، حمام و سرویس بهداشتی، یخچال، مقادیری کمد و قفسه و یک جلیقه‌ی نجات است. آدم طبیعتاً روی تخت می‌خوابد، اما طراحی داخلی کابین اغلب به نحوی است که کاناپه عمود بر تخت قرار دارد تا در دریای طوفانی، بتوان بر حسب جهت تاب خوردن کشتی، یکی را که راحت‌تر بود برای استراحت برگزید.

زندگی دریانوردی ـ کابین کشتی
اینجا برای هفت ماه کابین من بود

 آیا باید شناگر حرفه‌ای بود؟

پاسخ کوتاه: نه

پاسخ بلند: به عنوان یک ورزش مفرح، شاید شنا بلد باشیم و شاید نباشیم. امّا اگر تصور می‌کنید این فن شنا کردن ممکن است هنگام غرق شدن کشتی به درد بخورد و آدم را به ساحل برساند، سخت در اشتباهید. جهت اطلاع، شناور ماندن موقتی در آب شور دریا به آموزش چندانی نیاز ندارد و همین که انسان هول نشود و دست و پایش را گم نکند، کافی‌ست که بر روی آب شناور بماند.

در دریا آب‌تنی می‌کنید؟

پاسخ کوتاه: نه

پاسخ بلند: هنگام انتظار کشتی در لنگرگاه‌های نزدیک خشکی، برای آن که به دریا رویم و تنی به آب بزنیم مشکل چندانی وجود ندارد. امّا این کار، به احترام دستورالعمل‌های ایمنی مجاز نیست، چرا که آب‌های نزدیک به ساحل معمولاً آلوده‌اند، کسی از میزان علاقه‌ی آبزیان آن مکان به گوشت انسان خبری ندارد، و اگر کسی به هر دلیلی نتوانست خود را روی آب نگاه دارد، کسی فن نجات غریق را بلد نیست.

معمولاً چه سلاح‌هایی را با خود به همراه دارید؟

پاسخ کوتاه: هیچ سلاحی

پاسخ بلند: کشتی‌های تجاری اجازه‌ی حمل سلاح گرم ندارند و همین موضوع آن‌ها را به طعمه‌ای دلپذیر برای دزدان دریایی مبدل ساخته است.

اینفوگرافی مقابله با دزدی دریایی در کشتی‌های تجاری

آیا ایران کشتی مسافربری دارد؟

پاسخ کوتاه: تا حدودی، بله

پاسخ بلند: کشتی‌های مسافربری مجللی که در فیلم‌ها می‌بینید، بیش از آن که وسیله‌ی سفر باشند، وسیله‌ای برای استراحت و تفریح هستند. از آن‌جا که اکثر تفریحات متداول موجود در این کشتی‌ها حرام تلقی می‌شوند، کل صنعت کشتی‌رانی مسافری ایران، به تردد در مسیرهای کوتاه جزایر ایرانی و یا حداکثر برخی کشورهای حاشیه‌ی خلیج‌فارس محدود می‌شود.

در صورت لزوم، به کدام سمت نماز می‌خوانید؟

پاسخ کوتاه: به سمت قبله

پاسخ بلند: جهت حرکت کشتی در اکثر مواقع برای حداقل چندین روز ثابت است و بنابراین جهت جغرافیایی شهر مکه تغییر چندانی نمی‌کند و با اطلاع از جهت حرکت کشتی و مکان تقریبی آن روی کره‌ی زمین، می‌توان به‌راحتی جهت قبله را محاسبه کرد.

آیا روی کشتی می‌توانید از تلفن استفاده کنید؟

پاسخ کوتاه: بله

پاسخ بلند: برقراری تماس‌های تلفنی از طریق سرویس‌های ماهواره‌ای صورت می‌گیرد که استفاده‌ی روزمره از آن، برای کارکنان کشتی آزاد است، اما مقرون‌به‌صرفه نیست.

دریانوردان اغلب صبر می‌کنند تا کشتی‌شان در بندری پهلو بگیرد و آن‌گاه از امکانات آن بندر برای تماس‌های تلفنی با خانواده‌هایشان بهره می‌گیرند. اما به هر حال، از آنجا که تماس دریافتی نزدیک یک سوم هزینه‌ی تماس از روی کشتی را بر دوش دریانورد می‌گذارد، گزینه‌های تک‌زنگ زدن که بی‌گمان با آن آشنا هستید، «روی‌میز»ترین گزینه‌ی موجود است.

آیا در کشتی اینترنت دارید؟

پاسخ کوتاه: نه

پاسخ بلند: همان‌طور که قبلاً هم در مطلبی با عنوان «سیزده سوءتفاهم درباره‌ی کشتی و کشتیرانی» نوشتم، تبادل انواع اطلاعات تلفنی و اینترنتی روی کشتی، از طریق ماهواره صورت می‌گیرد که هزینه‌ی آن کم نیست. بیشتر کشتی‌ها سرویسی را برای برخورداری از خدمات ایمیل (و نه حتی مرور وب) خریداری می‌کنند که آن را معمولاً در اختیار پرسنل قرار نمی‌دهند.

 

15 دیدگاه

  1. آخ چه پست خوبی بود.

    در مورد کابین اصلاً چنین انتظاری نداشتم. یعنی به جز پنجره‌اش که پشت اون پرده است دیگه هیچی باعث نمی‌شه فکر کنی اونجا کابین کشتیه. همیشه تصورم از کابین تخت و کمدی بود که توی دیوار هستند و فلزی 😐

    برم اون دوتا پست دیگه رو هم بخونم.

    1. مالکین کشتی‌های کوچک یا لنج‌ها یا قایق‌های تفریحی عمدتاً شخصی هستند و هرچه کشتی‌ها بزرگ‌تر می‌شوند، مالکین شخصی هم جایشان را به شرکت‌های مالک کشتی می‌دهند.

  2. چقدر جالبه!
    از اونجایی ک اکثر ایرانی ها ینی ما از نزدیک کشتی ندیدیم و کمتر در دسترس و دیدرس ما قرار داره ازش بی اطلاعیم مگه مردم جنوب کشور ک در هر صورت کشتی اونجا بیشتر کاربرد داره…
    ما حتی تو شمالم از کشتی استفاده نمیکنیم فکرکنم ته کشتی هایی ک تو شمال استفاده میشه ختم بشه به کشتی تجاری .(باز خوبه ما فقط کشتی ندیدیم خیلی ها هیچی ندیدن!)
    من به شخصه اخرین باری ک سوار کشتی شدم دوم دبستان بودیم ک به عنوان بازدید علمی بردنمون اونم چون یکی از هم کلاسیامون باباش تو بندر امیرآباد کار می کرد.(که اونم سوار شدن نبود! رفتیم روشو دیدیم برگشتیم !)
    به همین دلیل از شما خیلی مچکرم برای این اطلاعات
    احساس یه خارجی ای رو دارم ک در مورد ایران چیزی نمیدونه و فکر میکنه ایران کلش بی اب و علفه و ما هم انسان های وحشی و تروریست هستیم! 😐

  3. چرا همش تبلیغ افسران رو میکنید و از ملوانان زحمتکش که از نظر حقوقی دارند رنج میکشند چیزی نمیگید
    در حال حاضر بیشتر ملوانان بالای فوق دیپلم و لیسانس هستند اما بیشتر افسران از نظر مدرک واقعی دیپلمه هستند و مدرک موسسه ای دارند
    اما چند برابر یک ملوان با بیست سال سابقه کار حقوق میگیرند
    و همیشه حق ملوانان را در کشتی ضایع میکنند
    چه از نظر دریافت سهمیه های خدماتی چه از نظر امکانات رفاهی درون کشتی
    بهای قول ملوانان خودشان را سفید پوست میدانند و ملوان را سیاهپوست
    در صورتی که ازن نظر فیزیکی و انرژیک ۳۰%یک ملوان هم از خود مایه نمیگزارن

    1. در این که تبعیض بین همکاران پسندیده نیست شکی نیست. اما حرفی که در مورد مدرک می‌فرمایید منصفانه نیست. تمام افسران در هر رده و منصبی که باشند، دوره‌های حرفه‌ای متناسب با کاری که انجام می‌دهند را مطابق استانداردهای بین‌المللی گذرانده‌اند و از پس امتحان‌های متعدد کتبی و شفاهی آن برآمده‌اند. دریانوردی از معدود مشاغلیست که نه مدرک‌گرایی به آن راه پیدا کرده، نه نخبه‌پروری، و نه دور زدن سلسله‌مراتب پیشرفت. هیچ کس با هیچ جایگاه و قدرت سیاسی و مالی و نظامی و غیره، نمی‌تواند یک‌شبه کاپیتان شود و تمام مراتب را می‌بایست طی کند. به هر حال تکرار می‌کنم تبعیض میان همکاران صحیح نیست و با اصطلاح سفیدپوست و سیاهپوست به این شکل برخورد نداشتم. شوخی دیگری با این مضمون میان مهندسان و ناوبران جاریست که من، با این که مهندس هستم، یا شنیدن آن فقط می‌خندم و ناراحت نمی‌شوم

    1. یادآوری می‌کنم اینجا سایتی برای تبلیغ این شغل و آن شغل نیست. حقیر، تجارب خود را به اشتراک می‌گذارم و آمادگی میزبانی از تجربه‌های سایر همکاران را در هر مرتبه و سمتی، دارم

  4. چہ توضیحات خوبی، متشکرم،
    در ایران دونستن از دریانوردی بسیار سختہ

    و من ھمیشہ دوست داشتم این رشتہ رو بخونم اما باز در ایران عزیز محال بودہ و ھست!

    بسیار موفق باشید

  5. با سلام و تشکر از شما بابت سایت خوبتون
    من لیسانس الکترونیک ومخابرات دریایی (تجاری ) هستم میخاستم ببینم کجاها میتونم استخدام شم و چه مهارتهایی رو حتما باید داشته باشم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.