آزادی مطلوب ما

سیری در آرای آزادی‌خواهانه‌ی استاد صفار هرندی

مایکل اوکشات در سال‌های ۱۹۳۰، از عقل‌گرایی و مشارکت مدنی در جامعه سخن گفت. در همان سال‌ها فریدریش هایک نظریه‌ی «نظم خودانگیخته» را مطرح کرد و با فروپاشی شوروی، مقامی پیامبرگونه در بریتانیا یافت. پوپر نیز مانند دوست و همکار مسن‌ترش هایک، از عقل‌گرایی انتقادی و جامعه‌ی باز سخن گفت. آیزا برلین حملاتی جانانه به انحصارگرایی در سیاست کرد و نام خود را در عرصه‌ی مبارزه برای آزادی، جاودانه ساخت…

محمد حسین صفار هرندی
محمد حسین صفار هرندی

اکنون حدود یک قرن است که عادت کرده‌ایم از خدمات این اندیشمندان تقدیر کنیم و یادشان را به خاطر خدماتی که به آزادی کردند، به نیکی بریم. امّا می‌خواهم بگویم که کافی است. یک قرن ستایش برای اینان کافی است. حال نوبت آن فرا رسیده که این متفکران را از صمیم قلب لعنت کنیم، چرا که متفکری بزرگ‌تر، تعریف‌هایی جدیدتر از این مقوله ارائه داده که با هم مرورشان خواهیم کرد.

چنین گفت فیلسوف فرهیخته و فرهنگ‌دوست، (با حفظ سمت) وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی، علامه محمدحسین صفار هرندی:

هیچ قانونی از قوانین ساخته‌ی دست بشر را ابدی نمی‌دانیم و همیشه فرصت بازنگری مبتنی بر ضرورت و نیاز وجود دارد.

این سخن البته زیبا و درست است. اما به شرطی که برای کلمات «هیچ» و «همیشه» در ساختار جمله، استثنایی قائل نشویم و همچنین تعبیر درستی از «دست بشر» داشته باشیم و تفکرات خودمان را دست حکمت الهی ننامیم.

وی در زمینه احتمال ایجاد محدودیت برای خبرنگاران و مطبوعات گفت:

آزادی مطبوعات را هم همان‌طور که از سوی مسئولان نظام پذیرفته شده که مطبوعات باید میدان فراخی برای کار داشته باشند، حرمت نگاه داشته‌ایم.

در آبان ماه سال ۱۳۸۵، وزارت ارشاد ابلاغیه‌ای صادر کرد که بر اساس آن، مطبوعات ملزم به استفاده از اخبار و اطلاعات سایت و خبرگزاری‌هایی شدند که از نظر وزارت ارشاد قانونی است!

ما متعهد نیستیم سینما رشد کند بلکه متعهدیم سینمای مطلوب رشد کند.

محمد حسین صفار هرندی
کمی هم آب بنوش جانا. همه‌اش که نمی‌شود اندیشید
 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.