سیزده سوءتفاهم درباره‌ی کشتی و کشتیرانی

بررسی اشتباه‌هایی متداول در مورد شغل دریانوردی

دریانوردی، از آن دست مشاغلی نیست که همه با آن آشنا باشند. اندک بودن مرزهای آبی کشور وسیع ایران نیز مزید بر علت شده و این‌گونه است که آگاهی عمومی چندانی از کشتی و کشتی‌رانی وجود ندارد.

اغلب ما تصوراتی غیرواقعی از شغل دریانوردی داریم که در قالب یک طرح، بخشی از آن‌ها را به تصویر کشیده‌ام.

شغل دریانوردی از نگاه دیگران

آن‌چه در ادامه می‌خوانید، گزیده‌ای است از مهم‌ترین تصورات اشتباهی که درباره‌ی شغل دریانوردی و شرایط کار روی کشتی و واقعیت‌های آن رواج دارد.

این فهرست، بدون یاری دوستانم در شبکه‌های اجتماعی تکمیل نمی‌شد که از یکایک آن‌ها سپاسگزارم.

کشتی‌ها نه در اسکله لنگر می‌اندازند و نه در دریا

لنگر کشتی وسیله‌ای است که در کنار وظیفه‌ی اصلی خود، یعنی قطع اینترنت کشور ایران، برای ثابت نگاه داشتن موقعیت کشتی در آب به کار می‌رود. کشتی‌ها در اسکله و حین بارگیری با طناب یا زنجیر به اسکله بسته می‌شوند، و لنگرها بالا هستند. در میانه‌ی دریا هم اساساً نیازی به لنگر نیست و اگر هم آب چنان آرام باشد که کشتی هوس ایستادن کند، لزومی به انداختن لنگر نیست.

پس کشتی کجا لنگر می‌اندازد؟ در لنگرگاه!

لنگرگاه‌ها، بخش‌هایی نسبتاً کم‌عمق هستند در اطراف بنادر که کشتی‌ها می‌توانند در آن‌ها توقف کنند و به انتظار خالی شدن اسکله یا تصویب برنامه‌ی سفر خود بنشینند یا سوخت و خواربار مورد نیاز خود را خریداری نمایند. لنگرگاه می‌تواند طبیعی باشد یا به صورت مصنوعی ایجاد شود. در هر حال، اگرچه لنگرگاه در میانه‌ی آب قرار دارد، ولی اهل فن به آن «دریا» نمی‌گویند.

لنگر بالا است و کشتی با طناب به اسکله بسته شده.
لنگر بالا است و کشتی با طناب به اسکله بسته شده.

زنجیر متصل به یک لنگر، مهم‌تر از خود آن است

چگونه است که لنگر، یک کشتی عظیم را در جایی ثابت نگاه می‌دارد، امّا با یک موتور نسبتاً کوچک بالا کشیده می‌شود؟ واقعیت آن است که قلاب سر لنگر اهمیت چندانی ندارد و این زنجیر بلند و سنگین آن است که سکون کشتی را تضمین می‌کند. طول زنجیر یک کشتی ممکن است به دویست یا سیصد متر برسد، امّا این بدان معنا نیست که می‌تواند در آب‌های عمیق دویست یا سیصد متری لنگر بیاندازد.

فرآیند کار بدین نحو است لنگر را آهسته به کف دریا می‌برند و سپس زنجیر آن را رها می‌کنند تا پایین رود. بعد از آن کشتی آن‌قدر به عقب می‌رود تا مطمئن شوند تمام زنجیر، در بستر دریا آرمیده است. به این ترتیب، موتور مربوط به بالا کشیدن لنگر لازم نیست تمام آن را یکجا و یکباره بالا بکشد و در عوض وزن آن را آرام‌آرام و به‌تدریج تحمل می‌کند و با وجود جثه‌ی کوچکش از پس کار برمی‌آید.

دریانوردان مدام غذاهای دریایی نمی‌خورند

حتّی کوچک‌ترین کشتی‌ها نیز به آشپزخانه‌ای مجهز هستند که امکان طبخ انواع و اقسام غذاها در آن مهیا است.

مواد غذایی مرسوم نیز برای نیاز یک سفر دو تا سه ماهه را می‌توان در یخچال‌ها نگهداری کرد و بنابراین نیازی به سخت‌گیری در انتخاب نوع غذا نیست. غذاهای دریایی نظیر ماهی و میگو نیز در کنار گوشت و برنج و تخم‌مرغ و نان و پنیر و لبنیات و غیره، از بنادر خریداری شده و در یخچال‌ها نگهداری می‌شوند. بنابراین دریانوردان لزومی ندارد کلاه مکزیکی به سر کنند و کنار عرشه ماهی بگیرند تا غذایی برای خوردن داشته باشند.

از ما می‌پرسند: پاسخ به پرسش‌هایی متداول در مورد شغل دریانوردی

دریانوردان هم دریازده می‌شوند

همه‌ی ما کسانی را می‌شناسیم که در سفرهای جاده‌ای داخل ماشین راحت نیستند و هر بار با دل‌پیچه و حالت تهوع دست به گریبانند. آیا این افراد به مرور زمان بهبود می‌یابند؟

دریازدگی عارضه‌ای است که از تناقض سیگنال‌های دریافتی واقع در گوش میانی و عضلات و مفاصل بدن، با آن‌چه که از طریق چشم مخابره می‌شود، به وجود می‌آید. به عبارت دیگر، در حالی که چشم انسان حرکتی را مشاهده نمی‌کند، مایع میانی داخل گوش به حکم قانون جاذبه جابه‌جا می‌شود و این تناقض، سبب بروز اختلال‌هایی همچون سردرد و سرگیجه و حالت تهوع در بدن می‌شوند.

دریانوردان می‌آموزند تا با دریازدگی سر کنند، امّا نمی‌آموزند که دریازده نشوند.

کشتی‌های تجاری اسلحه حمل نمی‌کنند

طبق قوانین بین‌المللی، کشتی‌های تجاری حق حمل هیچ‌گونه سلاح گرمی، حتّی برای دفاع از خود را ندارند. شاید بتوان اسلحه‌ی پرتاب منور را تنها سلاح گرم موجود روی کشتی نامید.

جالب است بدانید همین همراه نداشتن سلاح گرم، کشتی‌های تجاری را به طعمه‌ی خوبی برای دزدان دریایی مبدل ساخته، تا جایی که کشتی‌ها اجازه یافته‌اند استثنائاً در آب‌های پرخطر باب‌المندب و خلیج عدن، نیروی نظامی مسلح به کشتی سوار کنند و در پایان فوراً از کشتی پیاده نمایند.

مقابله با دزدی دریایی در کشتی‌های تجاری
اینفوگرافی: مقابله با دزدی دریایی
اینفوگرافی: مقابله با دزدی دریایی

از هوای تازه چندان هم خبری نیست

بدیهی است هوا در میانه‌ی دریا عاری از دود و دم شهری است. امّا در مورد کشتی‌ها این فقط ظاهر امر است.

کارکنان یک کشتی حمل مواد شیمیایی، دائماً در معرض استنشاق بخارهای متصاعدشده از این مواد هستند. در کشتی‌های نفت‌کش، همیشه بوی نفت به مشام می‌رسد. محموله‌های فله‌ای برنج و غلات را پس از بارگیری سم‌پاشی می‌کنند که این سم همیشه خطراتی را برای پرسنل کشتی به همراه دارد، تا جایی که معمولاً بسته‌های کمک‌های اولیه‌ی مخصوصی نیز همراه سم‌ها به کشتی تحویل می‌دهند. اگرچه امروزه استفاده از آزبست (Asbestos) ممنوع شده، کشتی‌های قدیمی هنوز در تردد هستند. مواد شیمیایی تمیزکننده و رنگ‌ها و ضدزنگ‌های خاص مورد استفاده در کشتی را نیز به فهرست فوق اضافه کنید و بپذیرید که از هوای تازه چندان هم خبری نیست.

بار این کشتی گوگرد بود. ماسک و عینک تنها برای جلوی دوربین کنار رفته است
بار این کشتی گوگرد بود. ماسک و عینک تنها برای جلوی دوربین کنار رفته است

همه‌ی دریانوردان را «ملوان» نمی‌نامند

همان‌طور که در سازمان شما عده‌ای مدیر، عده‌ای کارشناس و عده‌ای کارمند هستند، در کشتی نیز گروه‌های شغلی متفاوتی وجود دارند. ملوان‌ها، همکاران دریانوردی هستند که بدون تحصیلات دانشگاهی مرتبط وارد این شغل شده‌اند و انجام خدمات، تمیزکاری، نگهبانی، یا تعمیرات جزئی را بر عهده دارند و زیر نظر افسران و مهندسان کشتی که پس از کسب مدارک حرفه‌ای و تحصیلات دانشگاهی مرتبط وارد این حرفه شده‌اند، فعالیت می‌کنند.

سلسله‌مراتب کارکنان کشتی‌های تجاری

همه کاپیتان نمی‌شوند

در کشتی‌ها هم مانند هر سازمان دیگر، اشخاص مختلف با تحصیلات و تخصص‌های مختلف مشغول به کارند، که اصطلاحاً به دو دسته‌ی عمده‌ی افسران عرشه (Deck Officers) و مهندسان (Engineer Officers) تقسیم می‌شوند. ناوبری (هدایت کشتی در آب) و عملیات مرتبط با تخلیه و بارگیری کشتی بر عهده‌ی افسران عرشه است و مهندسان بر کارکرد ماشین‌آلات و تجهیزات مکانیکی و الکترونیکی آن نظارت دارند. هر دسته در گروه خود پیشرفت می‌کنند و عناوینی می‌گیرند. «کاپیتان»، بالاترین عنوان شغلی برای افسران عرشه است، که همتای «سرمهندس» (Chief Engineer) در میان مهندسان است.

سلسله‌مراتب کارکنان کشتی‌های تجاری

هشتصد نفر در یک کشتی کار نمی‌کنند

بزرگ‌ترین کشتی‌های تجاری، با چیزی حدود پانزده تا بیست نفر به سفر می‌روند که از نظر قوانین بین‌المللی، همراه داشتن تقریباً نیمی از این تعداد الزامی است.

باربیکیو در کشتی
باربیکیو در کشتی

پزشک کشتی نداریم

در یک کشتی تجاری، کسی با عنوان پزشک مشغول به کار نیست. حتّی در سفرهای بلندمدت نیز پزشک با کشتی همراه نمی‌شود. همه‌ی کارکنان کشتی اصول ابتدایی کمک‌های اولیه را می‌آموزند و برخی نیز دوره‌های آموزش‌های لازم برای تزریق آمپول و سرم را پشت سر می‌گذارند. امّا اگر مشکلی جدی برای کسی پیش آید و تماس تلفنی با پزشکان شرکت گره از مشکل نگشاید، کشتی چاره‌ای جز تغییر اضطراری مسیر و پیاده کردن شخص بیمار یا حادثه‌دیده ندارد.

اتاقی با نام Hospital در کشتی تعبیه شده که تنها کارآیی آن قرنطینه کردن شخص بیمار و امکان نصب آسان سرم و مسائلی از این دست است. از بیمارستان و پزشک و پرستار خبری نیست.

اتاقی که آن را بیمارستان می‌خوانند
اتاقی که آن را بیمارستان می‌خوانند

ریختن زباله در دریا ممنوع است

قوانین بسیار سختگیرانه‌ای برای ریختن زباله در دریا وجود دارد. دریانوردان موظفند زباله‌های خود را در بسته‌بندی‌های منظم تفکیک‌شده نگهداری کرده و در محلی از کشتی قرار دهند و در بنادر تحویل دهند و رسید دریافت نمایند. عدم انجام این کار، جریمه‌های سنگین در بر دارد و این جریمه‌ها، فقط شامل حال شرکت مالک کشتی نیست و ممکن است در قالب جرائم مدنی، گریبان شخص فرمانده کشتی یا اشخاص خاطی را نیز بگیرد.

از اینترنت خبری نیست

تبادل انواع اطلاعات تلفنی و اینترنتی روی کشتی، از طریق ماهواره صورت می‌گیرد که هزینه‌ی آن کم نیست. بیشتر کشتی‌ها سرویسی را برای برخورداری از خدمات ایمیل (و نه حتی مرور وب) خریداری می‌کنند که آن را معمولاً در اختیار پرسنل قرار نمی‌دهند.

البته با پیشرفت روزافزونی که در عرصه‌ی تبادل اطلاعات شاهد آن هستیم، دیر نیست روزی که ناچار شوم این بند از نوشتار خود را خط بزنم.

آنتن‌های ماهواره‌ی روی کشتی
آنتن‌های ماهواره‌ی روی کشتی

هیچ دلیلی ندارد که یک دریانورد همجنس‌گرا باشد یا شود

دریانوردی در تمام جهان شغلی مردانه است و بقای این وضعیت در کشورهای اسلامی با الزامات قانونی پی‌گیری گردیده و برای سال‌های آینده نیز تضمین می‌شود. این‌گونه است که کارکنان کشتی برای مدت‌های طولانی از معاشرت با جنس مخالف محرومند.

امّا این‌ها دلیل نمی‌شود به همجنس‌گرایی رو بیاورند و می‌توان مطمئن بود اگر همجنس‌گرا باشند، به دلیل شغل خاصشان نیست.

لنگرگاه سنگاپور
لنگرگاه سنگاپور
عکس‌ها همه از دوربین خودم بیرون آمده‌اند. نواقص فنی آن‌ها را به پای بضاعت اندک من بگذارید.
 

34 دیدگاه

  1. دروووود
    خیلی جاالب بود
    =))
    اون که تصور کرده بود ملت فقط مااهی میخورن شاخ بود
    شاخ تر همجنس گرا بودن بود=))

    خوب درسته از خونشون دورن ولی بلاخره به یه ساحل که میرسن 🙂
    من که اصلا نمی توونم فکرشم بکنم بتوونم برم
    حالا قانونی هم بووود خیلی سخته بابا
    همه اش حالت در حال بهم خوردن باااشه جای محدود
    و به معنای تمام محدود بووودن

    به هر حال سپاس
    اشنایی جالبی بود

  2. خیلی عالی بود (: من همیشه عاشق دریا بوده ام و در فانتزی هام هنوزم دوست دارم یک سفر دریایی غیر تفریحی برم (: در این شرایط خوندن این مطلب واقعا انرژی بخش و خوب بود… عکس ها و همه چیز. یک تشکر جدی.

  3. سلام؛

    ترکیب دانش فنی و تجربه‌ی عملی و قلم روان و طنز ملیح و بیان موجز، سالاد نوشتاری خوش‌طعمی درست کرده که انصافاً دلچسب و مطبوعه.

    خوش و خرم و خندون باشی
    گزنه

  4. با سلام
    شغل بنده قبلا دریانوردی بود و در متن بالا به طور موجز و مختصر به تصورات اشتباهی که در مورد این شغل وجود دارد پرداخته شده، تصوراتی که خود من هم تا حالا نشنیده بودم مثلا همجنسگرا بودن دریانوردان یا اینکه فقط ماهی میخورند کاملا اشتباهه. نکته مهم اینه که برعکس تصور همگان از دریا، اگر روش برخورد با این پدیده به کسانی که شغلشان در ارتباط با آن است آموزش داده نشود بسیار خطرناک خواهد بود و بهتر است اینگونه تصور کنید که دریا یک محیط کاملا صنعتی است و انواع مختلف کشتی وجود دارد که هر کدام اصول کار خودش را دارد. همچنین در کشتی پرمسئولیت ترین فرد کاپیتان و زحمتکشترین فرد ملوان های کشتی هستند. ولی کلا شغل پرزحمتیه برای هیچ خانمی هم توصیه نمی کنم که آرزوی ملوان شدن رو داشته باشه چون مثل زندان و تبعیده. با تشکر از متنی که تهیه شده بود.

    1. تصور گرایش‌های همجنس‌گرایانه‌ای که عرض شد، ماحصل کنکاش بنده در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی است و در دنیای واقعی کسی را ندیدم که چنین چیزی گفته باشد، و البته با توجه به تابو بودن این قبیل مسائل جای تعجب هم ندارد. اما تصور ماهی خوردن را آن‌قدر شنیده‌ام که تازگی‌ها واکنش چندانی به آن نشان نمی‌دهم. در مورد باقی موارد، تقریباً همین‌طور است که می‌فرمایید. از توجه شما سپاسگزارم.

  5. سلام.من عاشق این شغل هستم ولی اطلاعات ضروری و مورد نیازی ک بتونه بهم کمک کنه ندارم .اگه میتونه کسی کمک کنه (alikeyvanloo79@gmail.com) ادرس من
    سپاس گذارم

  6. سلام : من یک مدتی دریانورد بودم خیلی وضعیت کشتی ها افتضاح بود از نظر تغذیه خیلی تو مضیقه بودیم چون کشتیرانی پول غذا رو به کاپتان میداد و … کابین ها افتضاح، کشتی داغون بدون اسپر پارت، مسولیت سنگین، فشار روحی،پرسنل با هم درگیر بودند، تو یخچال یه ذره پنیر میذاشتن با نون تست که بعضی وقتها اونم بعضی ها میدزدیدن، از نظر حقوق اونقدر بهت نمیدن که بعد از چند سال خودتو ببندی، همیشه گرسنه نگرت میدارن تا دوباره برگردی دریا اما نمیدونن که باعث فراری شدن دریانوردا میشن، من با همه صحبیت میکردم از ملوان گرفته تا سرمهندس و کاپتان وآشپز گلی بوی، همه از روی ناچاری میومدن، از نظر روحی منفجرت میکنن، من تو یه کشتی ۹۵ روز پام رو خشکی نیومد خوابم شده بود روزی ۲ ساعت، اگه سفر دوماه و سه ماه بود خوب بود بعضی وقتا تا هفت یا هشت ماه هم با این کشتی پوکیده طول میکشید، آواز دهل شنیدن از دور خوش است دریانودا شبا این شعر رو میخوندن: شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
    کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

    1. مسخره ترین شغل دنیاست سه سال از زندگیمو حروم کردم پول درست درمونی هم نمیدن به نظر من اگ اینقد شرایط زندگیت بده که نمیتونی حتی تو شهر خودت یه تاکسی بگیری روش کار کنی برو دریا دوستمون دقیقا حرفاش درسته

  7. سلام .ایا وضع کشتی های تجاری هم همون جوری هست که اون رفیقمون گفته؟؟(مهندس ۳) یا خاسته ما رو بترسونه ؟و خود شما چرا از کار مهندسی کشتی بیرون امدین؟ و یه سوال دیگه ایا وضعیت کاپیتان از مهندسان کشتی بهتره؟(یعنی از همه لحاظ چه مالی چه رفاهی و…) و میشه یکم درباره ش توضیح بدین. من میخام مهندسی کشتی برم یا کاپیتانی ممنون میشم بگین کدوم بهتره.

    1. وضع کشتی‌های تجاری را هم دوستمان توضیح داده و هم خودم در پست دیگر توضیح داده‌ام: چرا نباید دریانورد شویم
      درباره‌ی وضعیت کاپیتان و مقایسه با مهندسین نیز توضیحاتی در پستی دیگر داده‌ام: سلسله‌مراتب کارکنان کشتی‌های تجاری فکر می‌کنم پاسخ‌گوی پرسش شما هست.

  8. بازم سلام .اقا ما نخاییم نظامی بشیم کی رو باید ببینیم؟؟کدوم دانشگاه بریم؟ و در مورد هزینه موسسه ج اا میشه یه توضیح بدی اقا طاها.؟؟

    1. متأسفانه همان طور که عرض کردم، از روند اداری و وضعیت کنونی جاری بی‌اطلاعم. پیشنهاد کامنت‌های دیگر دوستان را مطالعه بفرمایید. اطلاعات خوب و مفیدی ارائه کرده‌اند.

  9. سلام.در قسمت (چرا نباید دریانورد شیم) اطلاعات مفید و ارزشمندی قرار داده بودین ولی درباره وضعیت کشتی های ایرانی مطلبی ندیدم. زمانی که شما مهندس کشتی بودین ایا همون مشخصاتی رو که اون رفیقمون عرض کرد بود یا نه؟ و نمیخام فضولی کنم ولی همون موقع که شما مهندس بودین میشه حقوق مهندسین ۵ تا ۱ و کاپیتان رو بگین؟ حداقل حقوق تقریبی رو بگین و چه قد به ارز بود و چه قد به ریال. ببخشید این سوالات رو میپرسم ولی اینده ما به جواب سوال شما بستگی دارد. تشکر از شما.

    1. تمام آنچه که در آن مطلب خواندید، از تجربیات خودم است و درباره‌ی وضعیت کشتی‌های ایرانی. از زمانی که من در کشتی کار می‌کردم چندین سال می‌گذرد و مقایسه‌ی حقوق‌ها به درد شما نمی‌خورند. برای همین هم هست که از ذکر عدد خودداری می‌کنم. این مقدار عرض کنم که آن زمان حق مأموریت به صورت ارزی پرداخت می‌شد و حقوق ثابت به صورت ریالی. بخشی از حق مأموریت (همان حدود ۲۰۰ دلار) به صورت نقد در انتهای هر ماه روی کشتی پرداخت می‌شد و بقیه، در حساب ارزی جای می‌گرفت و بانک‌ها هم در صورت درخواست ما، مشکلی با پرداخت نقدی دلارها نداشتند. بعد از بحران دلار و نوسان قیمت ارز، این وضعیت به هم خورد و دیگر اطلاعی ندارم که به چه صورت عمل می‌شود. پیشنهاد می‌کنم اگر آینده‌ی خود را در گرو این موضوع می‌بینید، حتماً مراتب را با کارگزینی شرکت‌هایی که به استخدامشان درمی‌آیید نهایی کنید و از کسب اطلاعات غیر رسمی مثل آنچه از من می‌جویید، خودداری کنید که فقط گمراهتان می‌کنند.

  10. سلام.به خاطر اطلاعاتی که برایم قرار دادین و وقتی که برایم گزاشتین به وسعت یک دریا سپاس گزارم گفته هایتان را اویزه گوش خواهم کرد.

  11. اى کاش که اینترنت بود، چون وقتى دریانوردان کار روزانه آنها تمام میشود، بهترین سرگرمى میتواند حرف زدن با عزیزان و وب گردى در فضاى سایبرى باشد.

  12. جناب مهندس سوم شما چراتو هرسایتی میرید همین تایپیک هولناک از وضعیت کشتی رو میزارید( تو یخچال فقط پنیرو…) نمیدونم هدفتون چیه؟!

      1. خخخ اولین کشتی که سوار شدم به امید اروپا رفتن بود که کشتیرانی تحریم شد و همش هند میرفتیم کاپتان عزیز رو هم نگم که جز کم کردن غذای خدمه و چول به جیب زدن کاری به کسی نداشت

        1. متأسفانه موردی که اشاره کردید هم عارضه‌ایست که گریبان این شغل را در یکی از شرکت‌های کشور ما گرفته و بنایی هم برای رها کردن ندارد. خوشبختانه ذاتی نیست و می‌توان به آینده امیدهایی داشت.

  13. سلام و خسته نباشید
    خواهشمندم هر کی اطلاعاتی داره بده چون اینده من بستگی به این حرفایی که میزنید داره
    من یه جوون نوزده ساله هستم که درس و هوشمم نسبتا خوبه و بچه بندر و جنوب و دریا هم نیستم و تک فرزندم.موندم برم کشتیرانی یا درس و دانشگاه رو ادامه بدم.از همه عزیزان خواهشمندم که راهنماییم کنن و دلیلشونو برای رفتن نرفتن بگن

    تو رو خدا کمکم کنید

  14. سلام من ی چندتا سوال داشتم،خودم بورسیه کشتیرانی قبول شدم ولی مشکلات سندگذاری باعث شد نتونم برم.البته سند و گذاشتم ولی جواب استعلامش نیومد…
    سوالام اینه که ۱)زبان انگلیسی رو از قبل باید فول باشی یا تو دانشگاه یاد میگیری؟؟؟
    ۲)رشته رو خودمون انتخاب کنیم یا خودشون تقسیم میکنن؟؟
    ۳)بازم اینکه زبان انگلیسی رو از قبل باید بلد باشیم یا اونجا یاد میگیریم؟(البته امتحانش رو میدونم که از درس زبانه)ولی بعد از اون که قبول شدیم باید زبان رو مسلط باشیم؟
    اگه میشه جوابتونو برام ایمیل کنید،اگه مقدورنیست همینجا جوابمو بدید.ممنون از سایت خوبتون

  15. سلام دوستان،
    بنده سرمهندس کشتی های تجاری اقیانوس پیما هستم و بیش از پانزده سال سابقه مهندسی دارم و پنج سالی میشه که سابقه سرمهندسی کشتی های اقیانوس پیما رو بر عهده دارم.
    در پاسخ به بحثهای مطرح شده در بالا و پاسخ به سوالات برخی از عزیزان باید عرض کنم برخی مطالب بیان شده بالا مفیده ولی به هیچ وجه کافی و دقیق نیست!
    سرمهندس و کاپیتان بر روی کشتیهای تجاری بیشترین مسئولیت رو به دوش دارن، یکی مسئول امور فنی و مهندسی کشتیه و یکی دیگه مسئول امور ناوبری و تخلیه و بارگیری، هر دو هم درجه هستن و در ایران با سابقه کار مشابه، حقوق مشابه و برابر میگیرن، البته تو کمپانیهای خارجی حقوق سرمهندس کمی بالاتره! بخاطر حفظ نظم و دیسیپلین در اغلب کمپانیهای جهان یک شخص بعنوان فرمانده کل انتخاب میشه که در ایران کاپیتان و در برخی کشورها شخصی با سمت چیف مستر هست که یک سرمهندسه که دوره های کوتاه ناوبری و تخلیه بارگیری رو گذرونده.
    پرسنل کشتی در چهار گروه اصلی تقسیم بندی میشن؛ گروه عرشه، گروه موتورخانه، گروه برق و الکترونیک، گروه آشپزخانه
    مسئول گروه عرشه کاپیتان کشتی هست، مسئول گروه های موتورخانه، برق و الکترونیک سرمهندس کشتی هست، مسئول گروه آشپزخانه افسر تدارکاته که از افسران جزء محسوب میشه و اغلب کشتیها این سمت رو ندارن و سرآشپز کارش رو انجام میده!
    در کشتی‌ها پرسنل به دو دسته افسران و ملوانان تقسیم میشن، ملوانها در واقع کارگران قسمتهای مختلف هستن و افسران بطور عمده به دو دسته افسران عرشه و مهندسان کشتی و برق تقسیم میشن.
    خرید خوار و بار، سوخت، آب آشامیدنی و … در بنادر و لنگرگاههای کشورهای مختلف انجام میگیره و در صورت مدیریت صحیح هیچ مشکلی برای کشتیهای تجاری در این راستا پیش نمیاد.
    لوازم یدکی بسته به نیاز و ضرورت در بنادر و کشورهای مختلفی که کشتیها تردد میکنن ساپلای میشه…
    در پاسخ به خانمهای محترمی که به رشته های مرتبط با دریانوردی (چه مهندسی، چه عرشه و چه ملوانی) علاقه مند هستند باید عرض کنم در ایران بر روی کشتیهای اقیانوس پیما محدودیت برای جذب پرسنل خانم وجود داره ولی افسران زن بطور خاص در کشتیهای مسافربری داخلی مانند شرکت کشتیرانی والفجر استخدام شدن.
    در کمپانیهای خارجی مخصوصا” اروپایی پرسنل زن اعم از کاپیتان، سرمهندس، مهندسان کشتی، مهندسان برق و افسران عرشه کار میکنن ولی شخصا” ملوان زن قسمت موتورخانه و عرشه ندیدم ولی ملوان آشپزخانه و مهماندار خانم هم مشاهده شده!
    در کل شغل دریانوردی سخته، اگه هدف فقط کار روی کشتیه بترتیب قسمتهای عرشه و آشپزخانه بهترن، مخصوصا” افسری عرشه، ولی اگه نیم نگاهی به آینده و نهایتا” پس از چند سال کار قصد خروج از این شغل رو دارین قسمت مهندسی بهتره!
    موفق و پیروز باشید

  16. سلام خسته نباشید مطالبتون خیلی مفید بود
    ولی یک سوال که برای من پیش اومده تازگی های خبر استخدامی نیروی دریایی ارتش اومده ایا نظرتون در مورد کشتی ارتش چیه؟ کار اصلی اونا چیه ؟؟ و…. هراطلاعی که در این مورد دارید ممنون میشم توضیحی بدید ممنون میشم.

  17. سلام دوست عزیز، ممنون از دقت و توجهتون؛
    نیروی دریایی زیرمجموعه ارتشه و کارش اساسا” با کار کشتیرانی متفاوته، یک سری از تفاوتها رو مطرح میکنم؛
    ۱٫کشتیهای تجاری وظیفه حمل و نقل کالا در راستای صادرات و واردات رو به عهده دارن و اساسا” از مرزهای دریایی کشور خارج میشن و وارد بنادر کشورهای مختلف میشن درصورتیکه ناوهای دریایی بدون توجیه دفاعی اجازه خروج از مرزهای دریایی رو ندارن…
    ۲٫ نیروی دریایی زیر مجموعه وزارت دفاعه و کشتیرانی زیرمجموعه وزارت صنعت، معدن و تجارت
    ۳٫حقوق پرسنل دریایی کشتیرانی زمان ماموریت ارز دلاره و حقوق پرسنل نیروی دریایی پول رایج کشور (ریال)
    ۴٫پرسنل کشتیرانی میتونه شامل اتباع کشورهای خارجی هم باشه (در حال حاضر حدود پنجاه درصد پرسنل کشتیرانی خارجی هستن) ولی پرسنل نیروی دریایی لزوما” باید ایرانی باشن.
    ۵٫پس از آموزش در دانشگاه نیروی دریایی (اغلب نوشهر) فقط ده درصد افسران وارد ناوها میشن و سایرین بعنوان افسر در پادگانها خدمت میکنن درصورتیکه تمامی فارغ التحصیلان دانشگاههای کشتیرانی برای کار وارد کشتیهای تجاری میشن.
    ۶٫وظیفه پرسنل نیروی دریایی دفاع از کیان و مرز و بوم دریایی کشوره و وظیفه پرسنل کشتیرانی کار روی کشتیهای تجاری با هدف صادرات و واردات
    و تفاوتهای دیگه ….

    موفق و موید باشید؛ سرمهندس جعفری

  18. باسلام و خسته نباشید.راجع به مطالب بالا که گفته شد این هست که من خود افسرسرمهندس کشتی های تجاری و کشتیرانی هستم.واقعا کار کردن بروی کشتی و دریا سخته.خیلی از آدمها تصورشان اینکه وقتی بروی کشتی بروند کار بکنند میگویند آخ جون هم حقوق بالا وهن سفرخارج میریم و میبینیم.درحالی که اصلا اینجوری نیست.چرا اول اینکه شما از خانواده اعم از پدر و مادر و برادر و خواهر و زن و بچه ات دوری.تواین زمان هیچ زنی هم نمیاد همراهت روی کشتی چون کشتی تجاریه.و دوم اینکه واقعا بعد ۱سال یا دوسال خسته میشی از روی کشتی و راه بازگشت هم سخته.و مخصوصا توی ایران بااین کشتی های قدیمی واثعا مشکل و درد آوره.جسارتا توصیه میکنم برید روی خشکی کار کنید چون بهتره.با تشکر .

    1. ای گفتی واقعا شغل بیخودیه یه بار زندگی میکنی به نظر من به هیچ وجه ارزش نداره ادم عمرشو تو زندان اهنی به اسم کشتی حروم کنه من ۶ ساله که دیگه رو کشتی کار نمیکنم ولی امروز به سرم زد تو سایت های دریایی بچرخم دوباره یاد تموم اون سختیهاش افتادم خدایا هزار مرتبه شکرت که منو از دریا نجات دادی

  19. سلام.ببخشید یه سوال دارم
    آیا امکانش وجود داره که یه مهندس کشتی کلا از بخش فنی خودش رو به بخش اداری منتقل کنه؟
    این مسئله چقدر میتونه روی حقوقشون تاثیر بذاره؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.